Εκπαίδευση

Η κυρίαρχη γεωπονική προσέγγιση στην Ελλάδα βασίζεται σε μια σειρά από λανθασμένες παραδοχές:

Ότι τα φυτά απορροφούν θρεπτικά στοιχεία μόνο με τη μορφή διαλυτών ιόντων.
Ότι τα έντομα, οι μύκητες, τα βακτήρια, οι νηματώδεις και οι ιοί προσβάλλουν τα φυτά αδιακρίτως.
Ότι τα φυτοφάρμακα αποτελούν μακροπρόθεσμες λύσεις.

Όλες αυτές οι ευρέως διαδεδομένες αντιλήψεις είναι λανθασμένες.

Η προσέγγιση αυτή βασίζεται στη διαψευσμένη ιδέα ότι η χημική ισορροπία του εδάφους είναι η μόνη παράμετρος που αξίζει να μετρηθεί και να διαχειριστεί. Αυτό έχει οδηγήσει τους αγρότες να αγοράζουν λιπάσματα που οι καλλιέργειές τους δεν χρειάζονται, παρέχοντας έτσι υπερβολική και ανισόρροπη θρέψη. Το αποτέλεσμα είναι αυξημένη ευπάθεια σε εχθρούς και ασθένειες και, συνεπώς, μεγαλύτερη ανάγκη για φυτοπροστατευτικά σκευάσματα, ώστε να εμποδιστεί η καταστροφή των – πλέον μη υγιών – φυτών.

Εξαιτίας της χημικοκεντρικής αυτής προσέγγισης στην παραγωγή, με ελάχιστη προσοχή στη βιολογία του εδάφους:
Οι αγρότες ωθούνται να αγοράζουν εισροές που δεν χρειάζονται, ξοδεύοντας χρήματα που συχνά δεν έχουν, επειδή οι σύμβουλοί τους ισχυρίζονται ότι είναι απαραίτητες για να παραμείνουν ανταγωνιστικοί.
Σε συνδυασμό με τη μονομερή έμφαση στις υψηλές αποδόσεις ως τον μοναδικό δείκτη επιτυχίας – χωρίς ιδιαίτερη σκέψη για την ποιότητα των καλλιεργειών – αυτή η νοοτροπία οδηγεί συχνά σε τρόφιμα και ζωοτροφές με αμφίβολη θρεπτική αξία.

Το αποτέλεσμα;

• Η φυσική γονιμότητα των εδαφών μας έχει μειωθεί σημαντικά.

• Τα ζιζάνια έχουν γίνει πιο δύσκολα στον έλεγχο.

• Η πίεση από έντομα και μικροοργανισμούς έχει αυξηθεί.

• Απαιτούνται περισσότερες εφαρμογές φυτοφαρμάκων.

• Η διατροφική ποιότητα των τροφίμων έχει υποβαθμιστεί.

Είναι λοιπόν καιρός να επανεξετάσουμε τις πρακτικές μας.
Να δώσουμε ξανά χώρο στη βιολογία του εδάφους.
Να καλλιεργήσουμε φυτά πιο ανθεκτικά και πιο θρεπτικά.

Η αλλαγή ξεκινάει από τη γνώση και από τις επιλογές μας.